Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, nauki śpiewu...

wlokno surowe

Czynnikiem ograniczającym wartość pokarmową pasz zielonych jest obecność węglowodanów strukturalnych, oznaczanych jako tzw. włókno surowe. Są to wielocukry zbudowane z aldoheksoz, aldopentoz i kwasów uronowych. Należy do nich celuloza, hemiceluloza i substancje pektynowe. W grupie hemiceluloz wyodrębnia .się jeszcze pentozany i heksozany. W trawach głównych składnikiem hemiceluloz jest D-ksyloza (50—90%), natomiast mało jest substancji pektynowych (l—4%). W klasycznej analizie weendeńskiej rozdział węglowodanów strukturalnych od niestrukturalnych nie zachodzi prawidłowo i część składników włókna surowego oznaczana jest w grupie związków bezazotowych wyciągowych. Dla uniknięcia tego błędu Soest zaproponował nową metodę oznaczania składników organicznych pasz — oddzielnie ścian komórek roślinnych (CWC) i substancji komórkowej (CC). W metodzie tej oznacza się tzw. acid detergent fibrę (ADF) — włókna złożone z celulozy i ligniny oraz oddzielnie ligninę. Określona w ten sposób zawartość włókna w roślinach pastewnych jest zawsze wyższa od ilości włókna surowego. Istotne znaczenie ma stopień lignifikacji łodyg i liści. Im bardziej hemiceluloza i celuloza inkrustowana jest ligniną, tym gorzej są te składniki trawione.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.