Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, nauki śpiewu...

Staszic

Od początku XIX w. za sprawą Stanisława Staszica uczeni Wszechnicy Jagiellońskiej podnosili potrzebę ochrony przyrody, zwłaszcza Tatr. Ich inicjatywy — głównie L. Zejsznera, E. Janoty i M. No-wickiego — doprowadziły do uchwalenia w 1868 roku przez Sejm Galicyjski ustawy o gatunkowej ochronie kozicy i świstaka w Tatrach, a w 1869 roku ustawy o ochronie limby w Tatrach. Od tego czasu datuje się myśl utworzenia parku narodowego w Tatrach. W wieku XX Polska rozsławiła swe imię ochroną i restytuowaniem żubra, pomyślnymi wynikami prac nad restytuowaniem tarpana, a zwłaszcza badaniami i postępowymi przepisami o ochronie przyrody, jej zasobów i tworów. Nazwiska takich polskich uczonych i działaczy, jak: M. Raciborski, W. Szaf er, W. Goetel, J.G. Pawlikowski, Z. Czubiński, A. Wodziczko, B. Hryniewiecki, S. Sokołowski, J. Paczoski, S. Jarosz, J.J. Karpiński, S. Adamowicz, J. Żabiński i wielu innych łączą się nie tylko z dorobkiem naszego kraju, ale także z dorobkiem międzynarodowym. Największym osiągnięciem okresu międzywojennego było powołanie w 1919 roku Tymczasowej Państwowej Komisji Ochrony Przyrody oraz Państwowej Rady Ochrony Przyrody, której przewodniczył w charakterze delegata ministra wielki znawca i miłośnik przyrody ojczystej, prof. dr Władysław Szafer (1886—1973).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.