Sedymentacja

W trakcie sedymentacji produktów wietrzenia następuje nie tylko ich dyferencjacja według wielkości ziarn czy kolejności krystalizacji z wody, lecz również zaznacza się tendencja do zróżnicowania osadów według składu mineralnego. Tworzą się w ten sposób koncentracje minerałów, np. piaski i muły zasobne w złoto rodzime, kasyteryt, ilmenit, magnetyt, monacyt i inne minerały odporne na wietrzenie: boksyty zasobne w wodorotlenki glinu: żelaziaki brunatne utworzone z wodorotlenku żelazowego, rudy syderytowe, manganowe i in.: koncentracje siarczanu wapnia w postaci skał gipsowych czy anhydrytowych itp. Przykładowo wyszczególnione minerały w sprzyjających warunkach geologicznych tworzą pokłady o miąższości dochodzącej do kilkudziesięciu metrów. Można więc mówić o mineralnej dyferencjacji sedymentacyjnej, która prowadzi do tworzenia się akumulacji osadowej określonych minerałów. Mineralna dyferencjacja sedymentacyjna powoduje zróżnicowanie składu chemicznego osadów, zaznaczające się zarówno w udziale w nich głównych pierwiastków, które decydują o charakterze osadu, jak i słabiej rozpowszechnionych, a nawet śladowych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *