Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, nauki śpiewu...

Przykład z pracy Lewina

Postaciowanie jest rzeczywiście decydującym warunkiem kojarzenia […], sąsiedztwo w czasie (i przestrzeni) ma o tyle znaczenie dla kojarzenia, o ile ułatwia (begiiunstigt) postaciowanie [postaciowanie jest tu synonimem organizowania – przyp. W. S.]57.

Obecnie omówimy jeszcze przykład próby analizy zapamiętywania, ukazujący w sposób niesłychanie przejrzysty istotę całej koncepcji. Będzie to przykład z pracy Lewina, którego topologia różni się wprawdzie nieco od klasycznej psychologii postaci (głównie antyfizykalizmem), ale w istotnych interesujących nas tutaj punktach różnice te nie odgrywają roli.

Osobnik, będąc w nowym mieście, uczy się znajdowania w nim określonych dróg. Na czym polega uczenie się ich i zapamiętywanie? Sytuacja wyjściowa jest taka jak na ryc. 37. Jest w niej strefa stacji (St.), na której znajduje się osobnik, jest inna strefa A, gdzie ma zamieszkać. Między nimi region nieustrukturowa- ny psychologicznie (U:) osobnik nie wie, jak się dostać od stacji do mieszkania, jaka jest odległość, jak A wygląda. Niejasność ta ma zasadnicze znaczenie dla jego zachowania się, gdyż wymaga ustalenia się kierunku jego zachowania się. Dowiaduje się, że pojazd D zawiezie go bezpośrednio do A. Kierunek nabiera określoności łączenia dwóch punktów w przestrzeni życiowej, region U staje się częściowo ustrukturowany, upostaciowany (ryc. 37b). Ponieważ pojazd skręca kilkakrotnie, przybysz nie bardzo się orientuje w geograficznym położeniu obu punktów. W podobny sposób uczy się funkcjonalnych stosunków między swoim domem a miejscem pracy (M). Strefa dokoła domu staje się coraz bardziej znana i stopniowo poznawcze uorganizowanie wzrasta, tak że w końcu przybysz zna już różne drogi (ryc. 37c).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.