Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, nauki śpiewu...

POTRZEBA PRZEŻYĆ ESTETYCZNYCH CZ. II

Swoistym wyjściem z tej – osobowościowej – sytuacji jest „zapomnienie” o sobie, o swym losie i przeznaczeniu, o swych zadaniach i sytuacjach kłopotliwych. Krótko, zapomnienie o sobie, czyli choćby chwilowe unicestwienie samowiedzy. Jest to potrzeba żywotna, potrzeba pojawiająca się czasem w świadomości wszystkich ludzi o osobowości i samowiedzy już skrystalizowanej. Są różne sposoby spełniania tej to potrzeby: używki, zabawy, sport, podróże, mistycyzm i kontemplacja w sztuce. Używki, takie jak alkohol dają wprawdzie chwilowe zapomnienie, pozostawiają jednak po oprzytomnieniu co najmniej niesmak fizyczny i psychiczny. Zabawy towarzyskie nie zawsze dają sposobność do wyłączenia przykrości samowiedzy. Jedynie sztuka, sztuka przystosowana do struktury danej osobowości, daje zapomnienie zupełne i bez złych następstw: zapewnia „odprężenie się” osobowości i zatarcia ostrych kantów przykrego na ogół przeciwstawienia „ja” i „nie ja”.

W tym leży trwała rola sztuki. Arystoteles ujmował tę jej rolę w odniesieniu do dramatu terminem „katharsis”, tj. oczyszczenie. Znaczy to, że sztuka oczyszcza. Dotyczy to nie tylko sztuki scenicznej. Każda sztuka oczyszcza wewnętrznie na swój sposób, jeśli jest przystosowana do struktury danej osobowości i jeśli jest zdolna do pochłonięcia – w „niemej kontemplacji” – widza czy słuchacza. Taka sztuka daje specyficzny zestrój wrażeń, spostrzeżeń, doznań uczuciowych i umysłowych, dzięki czemu osoba „zatopiona” w niej, przez chwilę nie jest świadoma swej odrębności, swego „ja”. Dzięki biegowi przeżyć estetycznych odrywa się od kręgu własnych kłopotów, obaw, trosk, zadrażnień, przykrości ambicyjnych, zadań bieżących, zagadnień teoretycznych, problemów polityczno-społecznych i spraw podobnych.

Innymi słowy sztuka w swoisty sposób zmienia jaźń: obniża poziom samo wiedzy i stwarza na chwilę atmosferę jak gdyby dziecięcej naiwności. Dzięki temu, niezależnie od przykrości pojedynczych doznań, np. u widza tragedii scenicznej, dobra sztuka daje osobliwe szczęście, którego środkami innymi osiągnąć nie sposób.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.