Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, nauki śpiewu...

Osiąganie koncepcyjnej jednorodności – dalszy opis

Kwestia ta jest często błędnie rozumiana. System OS/360 został uznany przez jego twórców za najlepszy z kiedykolwiek zbudowanych systemów operacyjnych ze względu na największy zasięg działania. Dla jego projektantów miarą doskonałości zawsze była funkcja, a nie prostota. Dla odmiany system podziału czasu do PDP-10 został przez jego twórców uznany za najwspanialszy ze względu na prostotę i oszczędność koncepcji. A przecież nie da się żadną miarą zaliczyć jego funkcji do tej samej klasy co funkcja OS/360. Gdy za kryterium oceny danego systemu przyjmuje się łatwość użytkowania go, nietrudno dostrzec, że te systemy się nie równoważą, ponieważ ich twórcy osiągnęli jedynie połowę prawdziwego celu.

Natomiast biorąc pod uwagę poziom funkcji, najlepszy jest taki system, w którym można przeprowadzić specyfikaq’ę w sposób najprostszy i najbardziej bezpośredni. Nie wystarczy jednak sama prostota. W wypadku języków TRAĆ Mooersa i Algolu 68 mierzy się ją liczbą odrębnych koncepcji podstawowych. Nie dociera się jednak do nich wprost. Wyrażenie tego, co się chce zrobić, wymaga często pokrętnych i nieoczekiwanych kombinacji podstawowych udogodnień. Nie wystarczy nauczyć się elementów i reguł ich łączenia: należy poznać ich idiomatyczne zastosowania, posiąść wiedzę o łączeniu ich w praktyce. Prostota i bezpośredniość wynikają z jednorodności koncepcji. Każda część musi odzwierciedlać tę samą filozofię i takie samo zrównoważenie dezyderatów. W każdej części należy stosować te same metody, jeśli chodzi o składnię, i ten sam zapis, jeśli chodzi o semantykę. Łatwość użytkowania narzuca zatem spójność projektu, jednorodność koncepcji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.