Blog naukowy z Warszawy. Zdobądź wiedzę z języków obcych, nauki śpiewu...

Kwestie dotyczące Księżyca

Zastrzeżenie, że nasz opis odnosi się jedynie do sytuacji obecnej, nie jest wcale czczą formalnością, badania paleomagnetyczne bowiem umożliwiły stwierdzenie, że dość często (w geologicznym sensie, oczywiście) zdarzało się zjawisko całkowitej zmiany kierunku pola magnetycznego Ziemi, tj. jej bieguny magnetyczne za-mieniały się miejscami. Żadna z dotychczasowych teorii nie dawała wyjaśnienia tej inwersji. W świetle przed-stawionej tu hipotezy wydaje się ono proste – kierunek pola magnetycznego jest jednoznacznie określony znakiem przeważających ilościowo jonów, a więc w przyszłości inwersja powinna zajść wtedy, gdy w cieczy drenażowej zaczną przeważać aniony.

Porzućmy teraz na pewien czas naszą rodzimą Ziemię i wybierzmy się w krótką podróż kosmiczną, której pierwszy przystanek wyznaczymy sobie na naszym wiernym satelicie, Księżycu. Jak wiadomo, na powierzchni Księżyca nie ma nawet kropli wody, być może jednak ma on warstwę drenażową, w której szczelinach od wieków krąży silnie zmineralizowana ciecz?

Zgodnie z hipotezą Grigorjewa pole magnetyczne planety wywołane jest falą przypływową w warstwie drenażowej. Na Ziemi falę tę wywołuje Księżyc, jednak Ziemia nie może jej wywołać na Księżycu, zwraca się on bowiem do Ziemi wciąż tą samą stroną. Mimo to na Księżycu może powstać przypływ, gdyż obraca się on względem Słońca. Ponieważ jest to obrót powolny, jeden w ciągu mniej więcej miesiąca, a oddziaływanie Słońca jest znacznie słabsze niż Księżyca na Ziemię, przypływ ten jest na pewno niewielki. Może on generować jedynie bardzo słabe pole magnetyczne, właśnie takie, jakie obserwujemy w przypadku Księżyca.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.